گوش کن ، جاده صدا می زند از دور قدم های تو را .

چشم تو زینت تاریکی نیست .

پلک ها را بتکان ، کفش به پا کن ، و بیا .

و بیا تا جایی ، گه پر ماه به انگشت تو هشدار دهد

و زمانی روی کلوخی بنشیند با تو

و مزامیر شب اندام ترا ، مثل یک قطعه آواز به خود جذب کنند .

پارسایی است  در انجا که ترا خواهد گفت :

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه عشق تر است .